عزالدین محمد بن سلیمان آلقدامهعزّالدّین محمد بن سلیمان، از شخصیت‌های آلِ قُدامه، می‌باشد؛ این خاندان، خاندانی فلسطینیُ‌الاصل و حنبلی‌مذهب که فقیهان، مُسندان، حافظان و قاضیان بسیاری از آن برخاستند و فعالیت علمی ــ دینی آنان در اندیشۀ اسلامی آن روزگار و گسترش مذهب حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهاد. ۱ - معرفی اجمالیعزّالدّین محمد بن سلیمان بن حمزه (۶۶۵-۷۳۱ق/۱۲۶۷-۱۳۳۰م). وی از شمس‌الدّین ابن ابی‌عمر و ابوبکر هروی و ابن عبدالدائم حدیث روایت کرد. در روزگار قضای پدرش نیابت وی را به عهده داشت و فتوا می‌نوشت. وقتی ابن‌مسلم قضا را به دست گرفت خانه‌نشین شد و در جوزیّه و دارالحدیث اشرفیّه به تدریس پرداخت. پس از مرگ ابن‌مسلم در ۷۲۷ق/۱۳۲۷م قضای حنبلیان را در دمشق عهده‌دار شد و ۴ سال بعد درگذشت و در آرام‌گاه نیایش ابوعمر به خاک سپرده شد. [۱]
ذهبی، شمس‌الدین محمد، العبر، ج۴، ص۸۹، به کوشش ابوهاجر محمد السعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۹۸۵م.
[۵]
ابن طولون، محمد، الفوائد الجوهریّة فی تاریخ الصّالحیّه، ج۱، ص۱۶۰، به کوشش محمد احمد دهمان، دمشق، ۱۴۰۱ق.
۲ - پانویس
۳ - منبعدانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸. رده‌های این صفحه : آل قدامه
|